و این سوره الانسان به مکه فرو آمده است و اول این سوره اندر کار آفریدن پدر ماست آدم علیه اسلام که خدای عزوجل جبرئیل را فرمود که:برو و از روی زمین چهل گز بردار و بیاور که من از آن خلقی خواهم آفرید و جبرئیل بیامد و انجایگاه که خانه ی کعبه است میان جهان خواست که پر فرو بردارد و گل بردارد.زمین سوگند برو نهاد و بازگشت و گل برنداشت.پس میکائیل را بفرستاد و همچنان زمین سوگند برو نهاد و بازگشت و هم برنداشت.پس عزریاییل را بفرستاد و همچنان زمین برو سوگند نهاد و عزریاییل گفت که من فرمان حق تعالی بهپسوگند تو بندهم.پس پر فرو برد و چهل گز از روی جمله ی زمین برداشت.
و خدای عزوجل مرآدم را از آن گل بیافرید و آن کالبد او مدت چهل سال چنان اوکنده بود.چنان که گفت حین من الدهر و حین چهل سال باشد.آنگه گفت لم یکن شیدا مذکورا.گفت که هیچ ندانست که او چگونه باشد و بچه لون باشد.پس چون چهل سال بگذشت جان بدو جفت گردانید و صورتهای او همه پیدا آمد.و این قصه در سوره البقره بشرح گفته آمده است.پس جزای آن پیدا کرد و گفت:ان الابرار یشربون من کاس کان مزاجها کافورا.
