آنچه با چیز دیگر آمیخته شود.به هر یک از آن دو مزاج گفته می شود.ترکیب آمیختن آنچه آمیخته می شود.آن چیزی است که مخلوط می شود.طبیعت.این کلمه سه بار در قرآن مجید آمده است ومزج به فتح میم به معنی اختلاط و ترکیب دو چیز است با هم.اما این کلمه در قرآن مجید نیامده است."مزاج" در کلمه ی زنجبیل و تسنیم ضمن آیه آمده است.
۷.کاس:
بالفتح ظرفی را گویند که در آن نوشیدنی باشد.راغب گفته اطلاق این لفظ بر ظرف تنها و مشروب تنها هم صحیح است.ضمن آیه دز کلمه ی "دهاقا" و زنجبیل آمده است.این کلمه شش بار در قرآن مجید آمده است.ثعالبی گفته کاس گفته نمی شود مگر موقعی که در آن شراب باشد.
۸.قواریر:
جمع قاروره است به معنی آبگینه ،شیشه، بلور.
۹.قطوف:
بالضم به معنی بارهای درخت.میوه ها خوشه های انگور.مفرد آن قطف:بریدن و چیدن
قطوفها دانیه:حاقه/23 در بهشت برین که میوه های آن همیشه در دسترس است و نیز در سوره ی انسان/14
۱۰.قمطریر:
سخت دشوار بسیار سخت.ابوعبیده و مبرد گفته اند به معنای صعب و شدید است.انا نخاف من ربنا یوما عبوسا قمطریرا.انسان/10.تنها در این سوره آمده است.ما از قهر پروردگار خود در روزیکه از رنج و سختی آن رخسار خلق درهم و غمگین است می ترسیم.ابن عباس گفته در این روز که روز قیامت است عبوسی کافران به حدی برسد که قطرات عرق از میان چشمان آنها چون قطران جاری شود.در کشاف مذکور است که وصف یوم به عبوس مجاز است به دو طریق یکی آنکه موصوف است به صفت اهل آن که اشقیا هستند.دوم آنکه مشبه است در شدت ضرر و هول به اسد عبوس یا شجاع باسل.
منبع:
فرهنگ لغات قرآن-دکتر محمد قریب
